intestatus
intestatus, who has made no will, intestate
Could not find intestatoque in Logeion dictionaries.
intestatoque Adjective: masculine dative singular, Noun: masculine ablative singular, Adjective: masculine ablative singular, Adjective: neuter ablative singular, Adjective: neuter dative singular, Noun: masculine dative singular of intestatus
intestatoque Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular, Verb: future active imperative 2nd singular, Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: future active imperative 3rd singular of intestato
- That has made no will, intestate: si intestata esset mortua, Cic. Verr. 2, 2, 22, § 53: cives, Trajan. ap. Plin. Ep. 10, 88: ad cenam si intestatus eas, Juv. 3, 274: senectus, id. 1, 144: mori, Dig. 25, 4, 4; cf. ib. 50, 16, 64.—
- II Not convicted by witnesses: indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17 (695); so id. ib. 5, 2, 24 (622).—
- III Not trustworthy: servus, Pompon. ap. Non. 323, 28.— Hence,
- A Subst.: intestātus, i, m.; intestā-ta, ae, f., one who has not made a will: virgo vestalis neque heres est cuiquam intestato neque intestatae quisquam, Lab. ap. Gell. 1, 12, 18.—Plur., Gai. 3, 1 sqq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 3; 1 sq.—
- B As adv.: intestātō or ab intestātō, without a will, intestate: paterfamilias cum mortuus esset intestato, Cic. de Or. 1, 40, 183; id. Inv. 2, 50, 148: ab intestato heres, Dig. 37, 7, 1, § 8; 5, 2, 6, § 1; 29, 2, 93 al.
- emasculated: si intestatus non abeo hinc, Plaut. Mil. 5, 1, 23 (1416).
qui ‥ ~us decessit, ejus bona confiscata sunt universa
res intestati cedunt heredis in usum
si dicti burgenses ‥ testati vel ~i decesserint(
Willelmus rex ‥ obiit ~us
constituo Johannem B. ‥ et Ricardum B. ‥ meos veros executores ad disponendum omnia mea bona testata sive ~a
decedencium ab ~o(v. 1
scriptoribus mortuis, sive testato sive ab ~o
administracionem bonorum cujusdam Thome ‥ ab ~o decedentis
- 1. zonder testament; ➤ -ō mori;
- 2. (Plaut.) zonder getuigen; ➤ ~ vivito.
- who has made no will, intestate: sī intestata esset mortua: ad cenam ire, Iu.
One who has made no will. See heres; testamentum.