intextus
intextus, a, um, Part., from intexo.
intextus, ūs, m. [intexo],
- an interweaving, joining together, Plin. 2, 8, 6, § 30 (but in Quint. 8, 4, 8, contextu is the true reading).
intextus, Abl. ū, m. (intexo), das Zusammenfügen, Plin. 2, 30. – ➳ Quint. 8, 4, 8 jetzt contextu.
1 intextus, a, um, part. de intexo.
2 intextŭs, abl. ū, m. , assemblage : Plin. 2, 30.
Monachi sancti Albini reddidere monachis sancti Sergii reliquias S. Sergii et Bacchi, quas inde habuerant ; et cappam dedere et Intextum.