intremo
intremo, to tremble, shake within, quake to the centre
intremō, uī, 3, n.: to tremble, 5.505; quake, 3.581.
in-trĕmo, ŭi, 3, v. n. and a.
- I Neutr., to tremble, shake, quake: totum corpus intremit, Cels. 3, 3: omnem Murmure Trinacriam, Verg. A. 3, 581: intremuit malus, id. ib. 5, 505; so, tellus, Ov. M. 1, 284: quercus, id. ib. 7, 629: genua intremuere, id. ib. 10, 458; 2, 180: quo (clamore) intremuere undae, Verg. A. 3, 672.—
- II Act., to tremble at or before: regum eventus, Sil. 8, 60: Hannibalem, id. 16, 664.
in-tremo, ere, erzittern, erbeben, ubi corpus totum intremit, Cels.: intremit omnis murmure Trinacria, Verg. – mit Dat. = vor etwas erzittern, erbeben, Hannibali ecce senectus (Fabii) intremit, Sil. 16, 666 sq. Vgl. intremisco.
intrĕmō, (13) ĕre, intr., trembler, frissonner : Cels. Med. 3, 3 ; Virg. En. 3, 581 || alicui Sil. 16, 666, trembler devant qqn.
in-tremō uī —, ere,
- to tremble, shake within, quake to the centre: intremere murmure Trinacriam, V.: intremuit malus, V.: tellus, O.: genua intremuere, O.: (clamore) intremuere undae, V.