iuscellum
juscellum, i, n. dim. [jusculum],
- broth, soup (late Lat.), Theod. Prisc. 2, 13; plur., Ven. Carm. 6, 10, 18; Schol. Juv. 4, 23.
iūscellum, ī, n. (Demin. v. iusculum), die Brühe, Gelatine, Th. Prisc. 2, 13. Apic. 8, 392: Plur., Schol. Iuven. 4, 23. Ven. Fort. carm. 6, 10, 18. Vgl. viscellum.
Præpositus Hasbaniæ pro ferculo leguminis, Juscellum commutabat confectum vino, ovis et sagimine.Laurent. in Amalthea :
Juscellum, Exiguum jus ; Juscellanus, Qui facit Juscellum.Vide Jussellum.