jecur

jecur [CL], ~or 1 liver. 11‥ ~ur, livere WW Sup. 120; jecori camomilla medetur Neckam DS VII 109; Prometheus in Caucaso monte distentus ~ur ab aquila roditur Natura Deorum 5; quasi agnus lasciviens ‥ donec transfigeret sagitta ~ur ejus Latin Stories 3. 2 gizzard. animalia quae lapillis arenisque vivunt, stomachum non habent, sed quiddam durius habere necesse est, ~ur dico Adel. QN 11; avis eadem [sc. grus] tam calidum, tam igneum ~ur habet ut ferrum forte ingestum transire nequeat indigestum Gir. TH I 14; hoc ~ur, giser Gl. AN Glasg. f. 19vb; ~ur, A. the mawe, maw ‥ hoc gecur, A. maw ‥ hoc ~or, a mawe WW. 3 (med. & anat., as source of blood or heat or as seat of emotions). non gressu tepuit aequoreum jecur / te Wulf. Poems 166; ut iniquius ~ur tuum ira ulcerent et crudelius anxient P. Blois Ep. 14. 50B; calor ergo naturalis per virtutem animalem excitatus, actione utriusque coadjutus, humorem sc. sanguinem existentem in epate, id est in ~ore, movet, et movendo calefacit Quaest. Salern. B 16; queritur quare corde sapimus, ~ore amamus ‥ Ib. 177; dicit namque, Tityum, vulturibus jecur laniandum dantem, amorem esse, hoc est libidinem, que ita secundum physicos in ~ore, sicut risus in splene, iracundia in felle est Alb. Lond. DG 6. 5; quid ~ur? custodia caloris W. Burley Vit. Phil. 384; ~ur sanguinem gignit D. Edw. Anat. B 1; a ~ore ad renes Ib. B 2v (v. emulgere b); dum lucido jecur [Christe] succendis amore J. Howd. Cant. 319.

jĕcŭr, (11) cŏris, cĭnŏris et jŏcŭr, jŏcĭnŏris, -ĕris, n. , foie : Cic. Nat. 1, 99 ; Liv. 8, 9 ; Plin. 10, 52 || siège des passions : Hor. Ep. 1, 18, 72 ; Juv. 1, 45.

➳ jecur, ŏris Cic.  ; jecinoris Cels.  ; jocur Plin.  ; jocinoris Hyg. ( P. Fest. 90 ) ; jocineris Liv. , Plin. , Sen.