juratorius

juratorius [LL] 1 of an oath. ? 1170 verba tamen episcoporum, qui apostolorum sunt filii et heredes, vim ~iam in se habent, ut in eis jusjurandum sit, quod est verbum simplex in aliis P. Blois Ep. 51. 155A. 2 confirmed by oath; b (dist. from other forms of surety). ~iam ‥ cautionem H. Bos. Thom. IV 29, etc. (v. cautio 1b); a1160 accepta ab eo ~ia cautione J. Sal. Ep. 57; 1281 per judicatum predictum et declaracionem ~iam dicti vicecomitis RGasc II 134.  b 1151 supportandos eos esse putamus, ut fidejussoriam prestantes cautionem, vel ea deficiente ~iam Doc. Theob. sup. I p. 548; 1213 prestiterunt ‥ ~iam et litteratoriam caucionem RChart 193b; per judicatum predictum et declaracionem ~iam dicti vicecomitis RGasc II 134; ‘nuda promissio’ vocatur, que non est ~ia Ockham Pol. II 597; nullam ab eo obedientiam divisim vel conjunctim manualem aut ~iam exacturis Stat. Linc. II 328; 1520 obedientiam nostram manualem et ~iam Conc. Scot. I ccxliii.