labasco
labasco, to waver, yield
lăbasco, ĕre, v. n. inch., and lăba-scor, ci, v. dep. [labo], to totter, be ready to fall (ante-and post-class.).
- I Lit.: quod crebro tunditur ictu, vincitur in longo spatio tamen atque labascit, Lucr. 4, 1285; 1, 537.—
- II Trop., to waver, give way, yield. —Form labascor, Att. ap. Non. 473, 9: postquam vidit misericordia labasci mentem infirmam populi, Varr. ib. 473, 11.—Form labasco: leno labascit, Plaut. Rud. 5, 3, 38 (1394): labascit victus uno verbo, Ter. Eun. 178; id. Ad. 239: animum vi quadam nova ictum labascere, Gell. 15, 2, 7.
labāsco, ere (labo), zu sinken drohen, den Fall drohen, wanken, I) eig., Lucr. 1, 537; 4, 1277 (1285). – II) übtr., zum Wanken gebracht werden, wankend werden (= nachgeben), Acc. tr. 684. Plaut. rud. 1394. Ter. eun. 178 u. adelph. 239. – Nbf. labāscor, āscī, Varro b. Non. 473, 11.
lăbāscō, (15) ĕre (labo), intr., chanceler : Lucr. 1, 537 || [fig.] se laisser ébranler, fléchir : Pl. Rud. 1394 ; Ter. Eun. 178 ; Ad. 239.
➳ labascor dép., Varr. d. Non. 473, 11.
labāscō —, —, ere, inch.
- labo, to waver, yield: Labascit victus uno verbo, T.