labefacere

labefacere [CL] 1 to make unsteady, shake, cause to fall. b (intr., or pass. labefieri in middle sense) to slip, stumble, fall. ~tus onsliðen GlS 214; animus ‥ ad prava corpus firmum flebiliter labefecit et ex ~to incommoda multa suscepit. corpus labefit aut etiam cadit Pull. Sent. 754C (v. 1b infra); Juppiter metuens ne quid ~tum esset in caelis Natura Deorum 28; 1335 ~ti (v. haereticus 1a). b Pull. Sent. 754C (v. 1a supra); lienteria est fluxus ventris ‥ et dicitur lienteria a levitate interiorum, i. intestinorum, ideo cibus cito ~it a stomacho SB 27. 2 (fig.) to weaken, undermine (force of concept or ideal, strength of purpose or sim.). b to thwart. nocte veniens juxta eum accubuit, nec ejus continentiam in aliquo labefecit J. Waleys Brev. Virt. III 1 f. 209rb; de quorum numero videntur esse divitias impudenter commendantes et paupertatem pro viribus ~ientes Peckham Paup. 71; ne quid ex corruptis in stomacho humoribus usque ad domicilia animi redundaret et constanciam vigoremque mentis ~eret W. Burley Vit. Phil. 214. b cruenta tortorum severitas reciprocis vicibus toties elisa et ~ta nec mitescere nec miserescere novit Aldh. VirgP 51.

labefacere

Saved

Recent