lacrimabilis
lacrimabilis, worthy of tears, lamentable, moving, mournful
lacrimābilis, e: adj. (lacrimō), that calls for tears; piteous, 3.39; causing tears; woeful, disastrous, 7.604.
lăcrĭmābĭlis (lacrŭm-), e, adj. [lacrima].
- Worthy of tears, lamentable, mournful (poet. and post-class.): vixque tenet lacrimas, quia nil lacrimabile cernit, Ov. M. 2, 796: gemitus, Verg. A. 3, 39: bellum, id. ib. 7, 604; opp. felix, Am. Vict. Epit. 42, 15: nomen, Claud. I. Cons. Stil. 2, 261.—
- II Tear-like: destillatio, Arn. 7, 233: vox, tearful, Vulg. Dan. 6, 20.—Comp.: lacrimabilior series, Ambros. in Psa. 118, Serm. 17, 2: quid lacrimabilius hac stultitia, Salv. Gub. Dei, 6.—Adv.: lăcrĭmābĭlĭter, with tears, mournfully (late Lat.), Hier. Ep. 140, 15.
lacrimābilis (lacrumābilis), e (lacrimo), I) tränenwert, beweinenswert, kläglich, höchst unglücklich, tempus, Ov.: bellum, tränenerregend, Verg. u. Aur. Vict.: bellum civile, Eutr.: vix tenet lacrimas, quia nil lacrimabile videt, Ov.: lacrimabilior series, Ambros. in psalm. 118. serm. 17. § 2: quid lacrimabilius hāc stultitiā, Salv. de gub. dei 6, 15, 87. – v. Pers., felix bellis civilibus, externis lacrimabilis, Aur. Vict. epit. 42, 18: cum ipse sit lacrimabilis, Ambros. cant. cantic. 3. § 3. – neutr. lacrimabile adv., aetate hic parvā iaceo lacrimabile semper, Corp. inscr. Lat. 6, 23818. – II) Tränen erregend, jammervoll, kläglich, gemitus, Verg. Aen. 3, 39: vox (Stimme), Vulg. Dan. 6, 20. – III) tränenartig, destillatio, Arnob. 7, 27.
raptam Eurydicen ~i deflevit carmine
~i voce
auribus summi pontificis ~em queremoniam intulisse
~i supplicatione deposcens
ejusdem lachrimabiles supplicationes
persecucionum mearum ~es spectatores
rem ut erat miserabilis et ~is omni familiae ‥ episcopo ‥ revelavit
quid hac conditione ~ius ‥ quam ut quis usque ad corruptionem et perpetuum interitum hujus vitae vana sectatur?
sors lacrymabilis accidit
unde et plerumque in rebus humanis illud lacrymabile accidit, ut ‥
iter agimus laboriosum et per vallem ~em ad incertum properamus
nunquam per substantiam oculi transit lachrima sed per angulum lachrimabilem
lăcrĭmābĭlis, (15) e (lacrimo), ¶ 1 digne dʼêtre pleuré, déplorable, triste : Virg. En. 7, 604 ; Ov. M. 2, 796 || lamentable : gemitus lacrimabilis Virg. En. 3, 39, un gémissement lugubre ¶ 2 qui ressemble à des larmes, qui découle goutte à goutte : Arn. 7, 233 || -bilior Salv. Gub. 6.
- 1. betreurenswaardig, ongelukkig [tempus];
- 2. jammerend, klaaglijk [gemitus].
lacrimābilis e, adj.
- lacrima, worthy of tears, lamentable, moving, mournful: nil lacrimabile cernit, O.: gemitus, V.