lacrimabiliter
lacrimābiliter, Adv. (lacrimabilis), mit Tränen, kläglich, Hieron. epist. 98, 19; 140, 15 u.a. Eccl.; außerdem Fulg. contin. Verg. p. 157 M. (= p. 99, 20 H.).
in haec verba lacrymabiliter erupit
quasi pedibus pietatis vestrae prostrati lacrymabiliter supplicamus(
R. Pictavie comes ~iter manus dedit
filii ‥ erga ipsum inpietatem ei ~iter indicavit
sibi peciit a nobis ~iter aliquo remedio subveniri
subjectionem ‥ ecclesie inauditam, cum aliis multis periculis ‥ que ex eo ~iter sequerentur(
spes remedii a cordibus hominum recessit ~iter
lăcrĭmābĭlĭtĕr, avec larmes : Hier. Ep. 140, 15.
Johannes vero XVI. papa Romanus post decem menses Lacrimabiliter satis vitam finivit.