lacrimatio
lăcrĭmātĭo (lacrŭm-), ōnis, f. [lacrimo], a weeping.
- I Esp. as a disease: oculorum, Plin. 23 praef. 5, § 9; id. 11, 37, 54, § 147. —
- II In gen.: lacrimatio et fletus, Vulg Tob. 3, 22.
lacrimātio, ōnis, f. (lacrimo), a) das Weinen, lacrimatio et fletus, Vulg. Tob. 3, 22. – b) das Tränen, als Augenkrankheit, bl. lacr., Cael. Aur. de morb. acut. 2, 10, 69: lacr. oculorum, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 7, 94: oculorum lacrimationes, Plin. 23. prooem. 9: lacrimationum salivae, Plin. 11, 147.
miserabit ~one ‥ venio
in tristia et gaudio fiat ~o
lachrymatio est ex superfluitate humidi superflui non apprehensi
lăcrĭmātĭō, ōnis, f. (lacrimo), larmoiement : Plin. 23, 9 || pleurs : Vulg. Tob. 3, 22.
- 1. (Plin. Mai.) het tranen (als oogaandoening);
- 2. (Laatl.) het huilen, wenen.