lampadarius
lampădārĭus, ii, m. [lampas],
- a lampbearer, torch-bearer (post-class.), Cod. Just. 12, 60, 10; Inscr. Orell. 2930; 2845 (called in Suet. Aug. 29, servus praelucens).
lampadārius, iī, m. (lampas), der Lampenträger, als Vorleuchter (servus praelucens bei Suet. Aug. 29, 3), Cod. Iust. 12, 60, 10. Corp. inscr. Lat. 6, 8868.
lampădārĭus, ĭī, m. , porte-flambeau : Cod. Just. 12, 60, 10.
Lampier. Invent. S. Capel. Paris. ann. 1376. ex Bibl. reg. :
Item tres Lampadarii argenti pendentes in navi capellæ prope portam.Aliud Gallic. :
Item trois Lampiers d'argent pendans devant la grant porte.