lapidicaesor
lăpĭdĭcaesor, λατόμος,
- a stone-cutter, Gloss. Philox.
opus ligneum conversum est in lapideum, et qui prius fuerat ligni vectores facti sunt ~ores
lăpĭdĭcæsŏr, ōris, m. , Gloss. Phil. et lăpĭdĭcīda, æ, m. , Sid. Ep. 3, 12, 5 ; c. lapicida.
Lapicida. Supplem. Antiquarii.