lapidare

lapidare [CL] 1 a to stone (a person; freq. w. implication of putting to death). b (w. de) to drive away (from a place) by stoning. a quis eorum, ut magister gentium dixit [Hebr. xi 37] ‥ ~ari, secari, totius mortis genere ‥ attemptari ‥ perpessus est? Gildas EB 72; beatus Stephanus orat pro eis a quibus ~atur [cf. Act. vii 59] Bede Ep. Cath. 118; [Elphegus] ab ipsis Danis ~atus animam celo dedit W. Malm. GP I 20 p. 33; lapidabitur propter blasphemiam Walt. Wimb. Palpo 37; beatus Stephanus ‥ lapides quibus ~atus est [ME: þe stanes þæt me steanede him wið] eos gaudenter suscepit et ‥ pro ~antibus oravit [ME: ham þe schenden him] AncrR 37; Jacobus ~atus est, sed non toto extinctus Ann. Exon. 6.  b s1382 [mulieres ville] ipsum lapidibus impetere et de villa ~are proposuerunt Knighton II 189. 2 (w. abl. instr. or de) to pelt (with); b (in allusion to Sirach xxii 2; usu. fig.). s1252 istum ‥ capellanum ‥ vidimus ~antem ‥ regem ‥ cespitibus, lapidibus et pomis M. Par. Maj. V 329.  b stercoribus boum, id est turpi increpatione, ~andus est piger P. Blois Ep. 9. 25B; Devizes f. 41 (v. Francigena 2a); c1241 num etiam stercore bovino ‥ ~ari deberent et dehonestari qui terras ecclesiasticas ‥ venundare ‥ [non] verentur? Gir. Ep. 8 p. 262. 3 (fig.) to assail (with words). quos me secundum legem ‥ duris verborum cautibus ‥, non ut corporaliter interficiantur sed mortui istiis vivant Deo, ‥ totis necesse est viribus ~are Gildas EB 65; qui tam gravi dicto se sentirent ~atos W. Malm. GR II 190; P. Blois Ep. 9 (v. 2b supra). 4 (med.) to make (tissues or sim.) stony, to (cause to) petrify (in quots., pass.). debes cavere ne materia ~etur in juncturis, quoniam ista materia obediens est lapideitati Gilb. VII 320 r. 2 (cf. ib.: partes ‥ grossiores ‥ petrificant[ur]); non cesses uti istis donec dissolvatur apostema; et si ~eatum [sic] fuerit ex eo aliquid medicabitur cum istis medicinis Ib. 323v. 1.