legaliter
lēgāliter, Adv. (legalis), gesetzmäßig, Cassiod. var. 2, 13, 2; 4, 37, 3 u. ö.
absque ‥ conjuge, quam ubique sibi jussit inquirere, ut inventam hanc ~iter adquireret
nemo ~ius [v. l. validius ] vel litteratius rempublicam amministravit
omnis fides que cuivis homini ~iter promittitur ex fide Dei roboratur
quamdiu hos v solidos bene et ~iter reddiderit
quod ‥ assisam ~iter tenuerint
monetis ~iter currentibus(v. 1
precipio quod ubique ~iter tractentur
ut ‥ ita eos ad solvendum debitum ~iter coartaret
habet ‥ rex clericos in officio illo ~iter expertos
lēgālĭtĕr (legalis), légalement, conformément aux lois : Cassiod. Var. 4, 37.
Legaliter provocare, Senatori lib. 4. Epist. 37.
Nunquam stat Legaliter sine appare, in Chronico Farfensi, apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 552.
Legaliter custodire, in Charta ann. 1355. apud Ludewig. tom. 5. pag. 453. Vide Legalitas 2.
Léaument, in Charta Guil. de Veteriponte ann. 1289. ex Chartul. S. Joan. in Valle.