Logeion | legatio

vana atque irrita legatio fuit
the embassy was fruitless and ineffectual

lēgātĭo, ōnis, f. [1. lego], the sending of an ambassador; hence, the office of an ambassador, an embassy, legation.

I Lit.
- A In gen.: cum legatione in provinciam esset profectus, Cic. Verr. 2, 4, 5, § 9: legationem obire, id. Ac. 2 (Luc.), 2, 5: is sibi legationem ad civitates suscepit, Caes. B. G. 1, 3: legationis officium conficere, id. B. C. 3, 103: in legationem proficisci, Liv. 21, 63: in legatione esse, Quint. 7, 1, 50: legatio male gesta, id. 4, 4, 5: munus legationis recusare, Caes. B. C. 1, 33: legationem renuntiare, to make a report or give an account of one's embassy, Cic. Phil. 9, 1, 1; Liv. 9, 4; 23, 6; 35, 32; 36, 35; 39, 33; Plin. Ep. 4, 9, 20 al.; v. renuntio, I. B.: legationem ementiri, Cic. Opt. Gen. Or. 7: a Treveris Germanos crebris legationibus sollicitari, Caes. B. G. 6, 2: per legationes petere foedus, Tac. A. 2, 45.—
- B In partic.
- - 1 Libera legatio, a free legation, i. e. permission granted to a senator to visit one or more provinces on his private affairs in the character of an ambassador, but without performing the duties of one (such an embassy was called free, because while it lasted the holder of it was at liberty to come to the city of Rome and leave it again without resigning his office): negotiorum suorum causa legatus est in Africam legatione libera, Cic. Fam. 12, 21: habent opinor liberae legationes definitum tempus lege Julia, id. Att. 15, 11; called simply legatio, id. Leg. 3, 8, 18; id. Fl. 34: qui libera legatione abest, non videtur rei publicae causa abesse: hic enim non publici causa, sed sui abest, Dig. 50, 7, 14.—
  - 2 Legatio votiva, a free embassy assumed for the purpose (often a mere pretext) of paying a vow in a province, Cic. Att. 4, 2 fin.; 15, 8; 15, 11.—
  - 3 The charge of a legatus Augusti (v. legatus, B. 2.), Tac. Agr. 9; v. Orell. ad h. l.—
II Transf., the persons attached to an embassy, an embassy, legation: communem legationem ad Crassum mittunt, Caes. B. G. 3, 8: cujus legationis Divico princeps fuit, id. ib. 1, 13: quas legationes Caesar ad se reverti jussit, id. ib. 2, 35: ab Eumene legatio de victoria gratulatum venit, Liv. 45, 13.

lēgātio, ōnis, f. (lēgo, āre), I) die Gesandtschaft, 1) das Amt eines Gesandten, der Gesandtschaftsposten, die Gesandtenstelle, legationem suscipere, Caes.: legationem obire, Cic., administrare, Nep.: alia legatio dicta erat (war zugesagt), alia data est, Cic.: haec ieiuna tabellarii legatio datur ei, cuius etc., diese magere G., so eine Art Kurierstelle, Cic. – legatio libera, die »freie Gesandtschaft, Wahlgesandtschaft«, die sich ein Senator vom Senate übertragen ließ, wenn er bloß in eigenen Angelegenheiten od. zum Vergnügen in eine od. mehrere Provinzen reisen wollte, wo er dann gleich einem wirklichen Gesandten verpflegt u. weiter befördert wurde, Cic.: auch bl. legatio, Cic. de legg. 3, 18: legatio votiva, um Gelübde zur Ausführung zu bringen, Cic. – 2) meton.: a) die Botschaft, der Auftrag, den ein Gesandter bekommt, die Antwort, die er bringen soll, der Bericht, legationem renuntiare, Cic. u. Liv., od. referre, Liv., sowohl »das Aufgetragene vortragen, den Auftrag eröffnen«, als auch »Antwort darauf bringen«: Veneream perferre legationem, den von der Venus erhaltenen Auftrag, Apul. – b) die Gesandtschaft = das Gesandtschaftspersonal, die Gesandten, legationem mittere, Caes.: legatio Romam venit, Cic.: legationes reverti iubet, Caes.: legationes sociorum a M. Atilio praetore in senatum introductae, Liv. – II) die Stelle eines Legaten, sowohl bei einem Feldherrn als bei einem Statthalter in einer Provinz, Cic.: legationem obire, Cic.

legatio [CL] 1 act of sending. 801 litterarum ~o non est spernenda, ubi linguae officium ‥ longinquitas terrarum abstulit Alcuin Ep. 224. 2 duty of an envoy, office of a legate, embassy, errand: a (w. ref. to envoy of private person, or unspec.); b (of the state, royal, or imperial); c (of bishop); d (of pope); e (of God or Christ; in quots., w. ref. to mission of Christ or divine messenger, or duties of pope). a Abbo QG 6 (16) (v. legare 1a); c1102 harum ‥ †elegationum [MS: a legationum] prolata necessitate prudens colligat animus H. Los. Ep. 6 p. 11; eorum extasis ‥ quorum spiritus ‥ ad corpora ‥ completa ~one revertuntur Gir. TH I 20; me grex faunorum mittit, legatio quorum / est mihi multorum famulanti causa laborum Nig. Paul. f. 48 l. 341; Jeremie ‥ tanquam prophete ‥ fuit ~o specialis injuncta Ockham Pol. I 249. b suspicabatur eum habere aliquam ~onem imperatoris ad Brittaniae reges Bede HE IV 1 p. 203; ardebat ‥ animo fratris injurias ultum ire, immo etiam matris ~oni parere Enc. Emmae III 8; presbiteri harum aecclesiarum ferunt ~ones regis in Wales DB I 179rb; si tibi ~o etiam impossibilis a rege injungitur, sponte te offers, magna dicis et majora promittis P. Blois Ep. 14. 46D; legimus quod legati Romane reipublice ‥ cum graves injurias accepissent, ita ut unus eorum respergeretur urina, ~onem tamen suam pergentes de illatis injuriis nihil conquesti sunt [cf. Valerius Maximus II 2. 5: ~onem ‥ peregerunt] Ib. 119. 351A. c Kenellus ‥ reddit xvj d. et vadit in ~onibus episcopi Boldon Bk. 5. d 1187 tu ‥ qui a latere summi pontificis missus es, ut ~one fungaris pre Christo P. Blois Ep. 23. 85C; a1269 [mater ecclesia] onus grave super humeros nostros imposuit commisso nobis legacionis [MS: ligacionis] officio Ep. Ottobon. 115; de sentencia publice promulgata cardinalium infra ~onem suam Ockham Dial. 659; 1462 eciam si ~onis ‥ sedis apostolice fungantur officio Mon. Hib. & Scot. 437b; 1545 jure ~onis apostolice de latere Conc. Scot. I cclxi. e 802 hoc vero maxime tua bona providentia prohibeat omnibus tuae venerandae veritatis ~onem spectantibus Alcuin Ep. 254 p. 411; 802 [Deus] dedit vobis gratiam in conspectu patris apostolice ~onis Ib. 255; de visione quam rex in agonia positus vidit. ‥ tunc insignes supreme ~onis heroes ‥ me ‥ hoc dignati sunt responso Osb. Clar. V. Ed. Conf. 21 p. 108; papa generali ~one Christi fungitur in terris Ockham Pol. I 250; Christus absoluta in terris ~one ita mundum reliquit ut ‥ Gardiner CC 15. 3 report of an envoy, message of a legate. 795 deprecor ‥ ut ‥ cabballos tres ‥ hujus portitori indiculi praestari facias ut eo facilius possit ‥ cum ~onibus Albini magistri meisque ad patriam venire Ep. Alcuin. 46; 803 inter alias necessarias ~ones etiam discissionem injuste factam archiepiscopalis sedis narravit CS 310; revocatis itaque internuntiis, “vestris”, inquit rex, “o juvenes, ~onibus consentio” Enc. Emmae II 13; quicquid a pio genitore ~onibus vel alloquutionibus postulasset, hoc precordiale erat, ut eclesias multiplicaret ‥ Gosc. Edith 64; quicunque abbati vel priori seu alicui de claustro loqui vult, ~onem suam huic [fratri] debet injungere Lanfr. Const. 153; ad auditam nuntiorum ~onem (Mir. Ed. Conf.) Anal. Boll. XLI 127. 4 (act of) making a bequest or testamentary direction; b direction, order. G. filius Hamonis concessit et confirmavit ~onem terre ‥ quam Willelmus de Celario legavit ‥ monachis Cestrie Cart. Chester 453 p. 272; 1457 aliqua assignatione seu ~one in contrarium non obstantibus Wills Richm. 2; 1486 in complementum predicte ~onis Reg. Merton 94. b a984 ego Ælfðryð legitima prefati regis conjuncx mea ~one monachos eodem loco rege annuente constituens crucem inpressi (Æthelwold Ch.) Conc. Syn. 131. 5 legacy, bequest. 1303 quam quidem medietatem dicti mesuagii habui ex ~one et assignacione Henrici Gamage in ultima voluntate sua Deeds Balliol 50; 1376 de ~one Thomae G. ‥ xl s. Ac. Obed. Abingd. 25; 1413 de vexillo in septimana Pent. vij s. viiij d; de ~one unius fabri de Standrop ‥ vj s. Ac. Durh. 458; 1430 ibidem jacet aliud burgagium vastum, quondam Hugonis K., nunc in manu bursarii, per ~onem T. R. Feod. Durh. 92; 1518 solutum Richardo T. pro sua exhibicione ex ~one domini cardinalis Mortone lxvj s. viij d. Cant. Coll. Ox. 273.

lēgātĭō, (8) ōnis, f. (lego 1), ¶ 1 députation, ambassade, légation : Cic. Phil. 9, 1 ; Cæs. G. 1, 3, 3 ; 6, 2, 3, etc. || légation libre : legatio libera Cic. Fam. 12, 21 ; Att. 15, 11, ou simpl^t legatio Cic. Leg. 3, 18 || legatio votiva Cic. Att. 4, 2, 7 ; 15, 8, 1, ou voti causa Cic. Att. 2, 18, 3, légation libre ayant pour objet dʼacquitter un vœu, mission votive ¶ 2 les personnes composant lʼambassade : Cæs. G. 1, 13, 2 ; 3, 8, 5 ; Liv. 45, 13 ¶ 3 fonction de légat, de lieutenant : Cic. Verr. 2, 4, 9 ; Ac. 2, 5.

lēgātiō, ōnis f (lego²)

1. functie v. gezant; ➤ legationem suscipere, obire; cum legatione in provinciam proficisci; legationis officium conficere; munus legationis recusare;
2. taak, opdracht (v.e. gezant); ➤ legationem renuntiare, referre rapport uitbrengen (over een als gezant uitgevoerde taak);
3. gezantschap, de gezanten (= legati); ➤ legationem mittere; ~ Romam venit; a Treveris Germani crebris legationibus sollicitantur;
4. privileges v.e. gezant [libera]; ➤ legationes liberas sumere;
5. ambt v. legaat of onderbevelhebber (bij een veldheer of bij de stadhouder v.e. provincie).

legatio , onis. f.
做欽差。委員。派委之省。— libera 私自當欽差。Sacra legationum rumpere 犯欽差之理。

Suggest a Translation
See an image

, Munus, donum, Gall. Present. Gesta Consulum Andegav. tom. 10. Spicil. Acher. pag. 414 : Venite ergo ad donationis confirmationem, ad benedictionem et ad nuptiarum celebrationem domini dominæque vestræ, et facite Legationem eis : quod et factum est. i. e. mittite eis legatos. Vide in Legatus.

lēgātiō ōnis, f

1 lego, the office of ambassador, embassy, legation: cum legatione in provinciam profectus: legationis officium conficere, Cs.: in legationem proficisci, L.: legationem renuntiare, report an embassy: obire: negotiorum suorum causā legatus est in Africam legatione liberā, i. e. with the privileges, without the duties, of an ambassador: legationes sumere liberas: Legatio votiva, a free embassy, undertaken to pay a vow in a province.—A lieutenant-generalship, deputy-command: quā in legatione duxit exercitum: legionis, Ta.— The persons of an embassy, embassy, legation: legationis princeps, Cs.: legationes ad se reverti iussit, Cs.

legatio

Saved

Recent