libellaris
lĭbellāris, e, adj. [libellus],
- of or belonging to books, book- (late Lat.): opus, a written work, writing, Sid. Ep. 9, 11.
libellāris, e (libellus), zu den Büchern gehörig, Buch-, Bücher-, opus, Schriftwerk, Sidon. epist. 9, 11, 7.
lĭbellārĭs, e (libellus), qui se compose de livres : libellare opus Sid. Ep. 9, 11, livre, ouvrage.
Omnes decem et novem isti sunt, qui et aliis gestis adversus Priscilliani sectatores et hæresim quam adstruxerit, Libellarem direxere sententiam.Epistola Gerberti tom. 1. Amplis. Collect. Marten. col. 351 :
Acceptis ab eo terribilibus sacramentis et Libellari professione, pro fide suis Regibus conservanda, quam viva voce in conventu Ecclesiæ recitavit, et propria manu subscribendo roboravit.