libellio
lĭbellĭo, ōnis, m. [libellus]. *
- A notary, Varr. ap. Non. 133, 28.—*
- II A poor bookseller: de capsa miseri libellionis, Stat. S. 4, 9, 21.
libellio, ōnis, m. (libellus), I) der Notar, Varro sat. Men. 256. – II) der Buchhändler, Stat. silv. 4, 9, 21. – Gloss. ›βιβλιογράφος, libellio‹ u. ›βιβλιοπώλης, libellio‹.
quantum regiis pro diplomatibus ac caeteris literis ~onibus, tabellariis, lictoribusque solvendum foret instituit
lĭbellĭō, ōnis, m. (libellus), tabellion : Varro Men. 256 || bouquiniste : Stat. S. 4, 6, 21.
Ἐρωτῶνται οὖν πρῶτον παρὰ λιβελλίονός τινος ἐκ Ρώμης μετὰ γραμμάτων βασιλικῶν πεμφθέντος.
Libellionem, apud Nonium ex Varrone.
De capsa miseri Libellionis, apud Statium, hoc est pauperis Bibliopolæ, minutos libros vendit. Gloss. Sangerman. MSS. :
Onomast. apud eumdem :Βιβλιογράφος , Libellio ;βιβλιοπώλης , Libellio.