limbus
limbus, a border, hem, edge, selvage, fringe
- I Lit.: Sidoniam picto chlamydem circumdata limbo, Verg. A. 4, 137; id. ib. 2, 616 (this the better read., others nimbo): indutus chlamydem Tyriam, quam limbus obibat Aureus, Ov. M. 5, 51; id. ib. 6, 127; 2, 734; Stat. Ach. 1, 330: frontem limbo velata pudicam, with a headband, fillet, Claud. Cons. Mall. Theod. 118; cf.: imminuerent frontes limbis, Arn. 2, 72: picto discingit pectora limbo, with a girdle, belt, Stat. Th. 6, 367.—
- II Transf. *
- A The zodiac: extra limbum XII. signorum, Varr. R. R. 2, 3, 7; id. ap. Prob. ad Verg. E. 6, 31.—
- B A noose, snare, for catching animals, Grat. Cyn. 25.
lembum,listan velthres
~usðres, liset
lymbus, clavus in veste regis
~os cortinarum(v. 1
vj pennis cattinis et totidem ~is
dalmatie [sic ] fines extremos ~us deauratus ‥ circumluit
in manutergiis, corinphis, limpis, capellis de pilo, capellis de feutro ‥
hic ~us,urle
hic lumbus,a burdyre
hic ~us, A.a rebant
~um, girum, circuitum
nec altaris ~um seu lignee trabis fulcimentum petiit
vidit puellam ‥ corpore per ~os parietis gradientem
cujus inquam monete forma a veteri diversificabatur in tantum, quod crux duplicata ~um literatum pertransibat
reparandis rugis ~os replicat foliorum [codicis ]
termeni arabici in instrumento astrolabii: ‥ lymbus, divisio circuli in 360 partes
orarium dicitur ~us qui apponitur ore, id est, margini et extremitati alicujus vestimenti, causa ornatus
omnia quae praesens tellus producit alendo / et maris haec facies limbo circumvenit amplo
qui ‥ salsam ~am latentis ponti ‥ gubernat
villa ‥ in ipso maris ~o et littore posita
quasi in ipso terre ~o
Indiam expetiit, ut ultimo Orientis Occeani ~o imperii sui finem terminaret
novum fecit episcopatum apud Carleolum, in ~o Anglie et Galwallie
non tantum redemit illos qui tunc erant in Lymbo inferni, qui locus dicebatur sinus Abrahae
quod si a purgatorio vel a ~o inferni [Lazarus ] revocatus est ‥
a Limbo / sanctos patres eruis
sic iste Johannes ‥ preparavit regi viam ad Lumbum inferni
fuit ~us patrum ubi nulla anima modo recipitur post Christi passionem
ad Limbum descendentis, / Inferni spolia, / de morte triumphantis / plena victoria
[Johannes Baptista ] in ~um positus Christum venturum prenunciat
Christus extraxit patres de ~o
Adjecit autem Abraham dicens : In his omnibus inter nos et vos chaos magnum firmatum est, ut qui volunt hinc transire ad vos, non possint, neque inde huc transmeare. Dicendo sic, tam justos quam injustos ante adventum Domini apud inferos fuisse declarat, et discretos locis tantum, non regionibus aperit fuisse divisos, etc.
Ante passionem et resurrectionem Domini omnes animæ Sanctorum in inferno sub debito prævaricationis Adæ tenebantur, donec auctoritate Domini per indebitam ejus mortem a servili conditione liberarentur.
Erat enim in inferno quidam locus beatorum, semotus a locis penetralibus, qui ob quietem etMarsilius Patavinus in Defensore pacis 1. part. cap. 6 :separationem ab aliis, Sinus dicebatur, sicut sinum maris dicimus. Et dictus est etiam Sinus Abraæ, quia etiam Abraam ibi erat in sui tentatione usque ad mortem Christi.
Et in loco, quem Limbum vocant, privati manserant usque in Christi adventum.De vocis etymo nondum vidi qui aliquid dixerit. Sunt tamen qui putant sic appellatum, quod is locus veluti sit
Limbusinferorum. Ita enim Anonymus de Miracul. S. Thomæ Cantuar. editus a Stapletono cap. 37 :
Noli igitur pati, ut hujus abortivi anima ad Limbum inferorum abeat.Sic
Limbum Angliæ, pro
oradixit Matthæus Westmonast. ann. 1132.
Limbum GalliæScriptor Translationis S. Genulfi circa ann. 870. sæc. 4. Benedict. pag. 230. n. 15.
Orbis oceani Limbo circumseptus, apud Orosium lib. 1. cap. 2.
De Limbo Patrum et descensu Christi ad inferos, in quam nondum incidi.
Quod spectat cætera, negat idem GræviusLimbus , navicula brevis, quæ alia appellatione dicitur et Cymba et Caupolus : sicut et lintris, id est, Carabus, quo in Pado paludibusque utuntur.
clavia summa ora usque ad imam tunicæ descenderent ;
clavum, quod ejusdem formæ sit
clavusin media veste, ad instar fasciæ oblongæ. Neque prætermittit laudatus Scriptor, Salmasium ad Lampridium ostendisse,
Cyclasdicitur, et a Vopisco sic vocatum fuisse pallium imperiale purpureum, quo Zenobia utebatur, ut docet idem Salmasius ad Trebellium Pollionem. Vide et Ruenium de Re vestiaria lib. 5.
- a border, hem, edge, selvage, fringe: pictus, V., O.
LIMBUS(παρυφή), the border of a tunic or a scarf, chiefly in the woman's dress (Verg. A. 4.137; Serv. ad loc. 7). This ornament, when displayed upon the tunic, was of a similar kind with the CYCLASand INSTITA(Servius in Verg. A. 2.616), but much less expensive, more common and more simple. It was generally woven in the same piece with the entire garment of which it formed a part, and it had sometimes the appearance of a scarlet or purple band upon a white ground; in other instances it resembled foliage (Verg. A. 1.649; Ovid, Ov. Met. 6.127), or the scrolls and meanders introduced in architecture. A very elegant effect was produced by bands of gold thread interwoven in cloth of Tyrian purple (Ovid, Ov. Met. 51), and called ληροὶ or leria. (Festus, s. v.; Brunck, Anal. 1.483.) Demetrius Poliorcetes was arrayed in this manner (χρυσοπαρύφοις ἁλουργίσι, Plut. Demetr. 41). Virgil (Aen. 5.251) mentions a scarf enriched with gold, the border of which was in the form of a double meander. In illustration of this account examples of both the single and the double meander are introduced at the top of the annexed woodcut. The other eight specimens of limbi are selected to show some of the principal varieties of this ornament, which present themselves on Etruscan vases and other works of ancient art.
An ornamental band, when used by itself as a fillet to surround the temples or the waist, was also called limbus. (Stat. Theb. 6.367, Achill. 2.176; Claud. de Cons. Mallii Theod. 118.) A later name for the limbus was lorum, whence dresses with one or more rows of stripes were called monolores, dilores, trilores, &c. (Vopisc. Aurel. 46, 6). The makers of limbi were called limbolarii (Plaut. Aul. 514, and Wagner's critical note). For these limbi, see also Marquardt, Privatleben, 544; Blümner, Technologie, 1.202; Becker-Göll, Charikles, 3.255, Gallus, 3.266.
[J.Y] [G.E.M](παρυφή). The border of a tunic or a scarf, chiefly in a woman's dress. Various patterns were used in weaving of the limbus, which was usually of a piece with the garment itself. See Serv. ad Verg. Aen. ii. 676.