lineatim
līneātim, Adv. (linea), durch Linien, Boëth. comm. in Arist. II. p. 29, 3 M.
a puncto incipiens ~imque ascendens
hoc ergo si ~im ad Egbirhtum provexero, de reliquis duobus, nausiam longitudinis evitans, aliqua subtexam, quae cum in primo libro debitum finem invenerint, secundus solos West-Saxones intuebitur
venabitur paginam ~im
līnĕātim, par des lignes : Boet. Arist. interpr. pr. p. 299.
Ab illo lacu recta linea usque ad arrellum,... et ab illo arrello Lineatim usque ad lacum de Arguenibois.Nostris
Ligner, Lineam rectam dirigere. Charta ann. 1343. in Chartul. S. Vinc. Laudun :
Nous avons aisement de herber à la main et au sarpillon,... excepté de la bonde assise au ploit dou chemin, qui va de Bucy au dessous de Muiremont, Lignant de bonde en bonde au travers des champs à une bonde assise à un buisson.Vide infra Liniare.