liquefacio
liquefacio, to make liquid, melt, dissolve, liquefy
Frieze-Dennison Vergil
liquefaciō, fēcī, factus, 3, a., pass.; liquefīō, fierī, factus sum: to render liquid; melt, liquefy, 3.576. (liqueō and faciō)
lĭquĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a., and pass. lĭquĕfīo (e long, Sil. 1, 178), factus, fĭĕri [liqueo-facio], to make liquid, to melt, dissolve, liquefy (class.; but in act. very rare).
- I Lit.: glacies liquefacta, Cic. N. D. 2, 10, 26: legum aera liquefacta, id. Cat. 3, 8, 19: liquefactum plumbum, Verg. A. 9, 588: saxa (Aetnae), i.e. lava, id. G. 1, 473: ne sol liquefaciat ceram, Plin. 21, 14, 49, § 84: sevum liquefieri prius jubent, id. 28, 9, 38, § 144: margaritas aceto liquefactas, Suet. Calig. 37: ut cibos mansos ac prope liquefactos demittimus, Quint. 10, 1, 19.—
- B Transf., part. perf., dissolved, putrefied: caecā medullae Tabe liquefactae, Ov. M. 9, 175: liquefacta boum per viscera, Verg. G. 4, 555.—
- II Trop.
- A To weaken, enervate: quos nullae futtiles laetitiae exsultantes languidis liquefaciunt voluptatibus, Cic. Tusc. 5, 6, 16: sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis, Ov. P. 1, 2, 57.—
- B To soften, melt: Bacchi dona volunt epulasque et carmina rursus Pieria liquefacta lyra, Sil. 11, 416.
liquefacio, fēcī, factum, ere, Passiv liquefīo, factus sum, fierī (liqueo u. facio), schmelzen, flüssig machen, I) eig.: 1) im allg.: ceram, Plin.: ceram igni (am F.), Vitr.: glacies liquefacta, Cic. – 2) insbes., schmelzen, poet. = auflösen, caecā tabe liquefactae medullae, Ov.: viscera liquefacta, in Fäulnis geratene, Verg. – II) übtr.: 1) entnerven, schwächen, quos nullae laetitiae liquefaciunt voluptatibus, Cic.: pectora liquefiunt curis, Ov. – 2) gleichs. schmelzen, erweichen, carmina Pieriā liquefacta lyrā, mit schmelzender Stimme gesungen, Sil. 11, 415.
See: liquefacere
lĭquĕfăcĭō, (12) fēcī, factum, facĕre (liqueo, facio), tr., ¶ 1 faire fondre, liquéfier [d. Cic. au pass. ; v. liquefio ] : Plin. 21, 84 ¶ 2 [fig.] amollir : Cic. Tusc. 5, 16 ; Sil. 11, 416.
- 1. vloeibaar maken, (doen) smelten [ceram]; — p. adj. liquefactus, a, um vloeibaar, gesmolten [glacies]; tot ontbinding overgegaan [viscera]; ➤ caeca tabe liquefactae medullae;
- 2. (metaf.) krachteloos maken, verzwakken; ➤ pectora liquefiunt curis;
- 3. (Ov.) helder maken.
liquefaciō —, factus, ere, pass.liquefīō, factus, fierī
- liqueo+facio, to make liquid, melt, dissolve, liquefy: legem aera liquefacta: flammā tura, O.: saxa (Aetnae), i. e. lava, V.: caecā medullae Tabe liquefactae, putrid, O.: liquefacta boum per viscera, V.: liquefacta rursus unda, cleared, O.—Fig., to weaken, enervate: quos nullae laetitiae liquefaciunt voluptatibus: liquefiunt pectora curis, O.