Logeion | locellus

lŏcellus, i, m. dim. [locus], a little place; hence,

I A compartment in a locker or chest, Caes. ap. Charis. p. 60 P.: praetorum, Mart. 10, 88.—
II A chest, casket: anulos in locellum repositos haeredibus reddidit, Val. Max. 7, 8, 9.

locellus, ī, m. (Demin. v. loculus, s. Charis. 79, 20), 1) das Kästchen, Caes. fr. bei Charis. 79, 22. Val. Max. 7, 8, 9. Mart. 14, 13, 1. – 2) der Sarg, Eugipp. vit. S. Sever. 43.

locellus [CL], ~um [LL] 1 small place, space: a (var.); b (w. ref. to monastery or sim.); c (occupied by writing or drawing). a tandem semoto patrem trusere locello Frith. 817 (cf. ib. 836: tenebroso ‥ in antro); †1042 (12c) ad aecclesiam B. Mariae ‥ illo in ~o qui dicitur Abbendun CD 762; ut omnes pacis suae adversarii in uno ~o concluderentur G. Steph. 17 p. 38. b vix potuit fato pastorem efferre locello [sc. from the monastery at Ripon] Frith. 415 (cf. ib. 410: latebris ‥ in illis); nonne mihi ejus vocabulum innotuisti atque ~um? Lantfr. Swith. 1 (cf. ib.: nunc Wincelcumbe degit); ut sol pre stellis, fulget locus ille [sc. Westminster Abbey] locellis V. Ed. Conf. Metr. I 301. c Kambrie totius mappam ‥ arcto folio strictoque valde ~o et spatio brevissimo ‥ aperte declaravi Gir. LS 415. 2 a chest, casket, box. b (for human remains or sacred relics) coffin, sarcophagus, reliquary, shrine. c money-box, treasure-chest; d (transf.) treasure. e (in honeycomb) compartment, cell. a qui percunctari persaepe dĕcreverat aegrum, / cerneret ān aliquo pugionem forte locello Wulf. Swith. I 286 (cf. ib. 312: cistam; ib. 314: kapsam; ib. 354: arcam). b ligneo in ~o sepulta [sc. est] Bede HE IV 17 p. 244; invenerunt ‥ ~um de marmore albo ‥ factum, operculo quoque similis lapidis ‥ tectum Ib. p. 245; ut venit virgo locellum / portans ‥, statim / discessere ‥ / daemones Alcuin SS Ebor 421 (cf. ib. 409: sacro cum pulvere capsam); postquam relliquiae sancti ‥ patroni / translatae fuerant sacro positaeque locello ‥ Wulf. Swith. I 1080; justum videri, ut magister majorem locum translationis, discipuli vero minorem ~um inventionis sua presentia honestarent Gosc. V. Iv. 90B; ~um in quo ‥ decubuit mira suavi [? l. suavis] odoris dulcedine ‥ perferbuit R. Cold. Cuthb. 40 p. 84; ut ‥ ossa ‥ in levi ~o reconderent M. Par. Maj. I 307 (cf. Bede CuthbP 42: in levi arca; id. HE IV 28 (30) p. 276: in ‥ loculo); cor ejus fuit huc deportatum in ~o plumbeo Lib. Mem. Bernewelle 50; corpus ipsius [regis Henrici III] cum ‥ in ~o portabili deferretur ad tumulum ‥ Capgr. Hen. 97. c si quod propriis deerat crumenis, a subjectorum vellet extorquere ~is [v. l. loculis] Ad. Eyns. Hug. IV 7 p. 36; summam pecunie quam in tali ~o reperies V. Edm. Rich C 595; affer ‥ de ~o denarium Mir. Hen. VI IV 131 p. 242 (cf. ib.: loculum). d ut nemo abbatum ‥ sibi ~um ‥ thesaurizaret terrenum [cf. Matth. vi 19] RegulC epil. 69; prode / materiem ‥ repertorum patriumque locellum Altercatio 84. e construit hec [sc. apis] cellas, cunabula, tecta, capellas, / ceras, cancellos et amica lite locellos R. Cant. Malch. IV 79.

lŏcellus, (16) ī, m. (locus), boîte, écrin : Cæs. d. Char. 79, 20 ; Val. Max. 7, 8, 9 ; Mart. 14, 13, 1.

locellus, ī m (demin. v. loculus) kistje.

locellus , i. m. (locus.)
銀柚屉。銀櫃桶。

Suggest a Translation
See an image

, Ædicula Deo sacra. Statutum Capituli S. Martini Turon. ann. 966. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 88 : Mansiones insuper quas ipse juxta præfatum Oratorium B. Georgii construxit, similiter ibidem condonavit, eo scilicet tenore præfatus Vivianus præmissas res jam dicto Locello S. Georgii pro remissione suorum criminum parentumque tradidit. Auctoritas Arduini Arch. Turon. ann. 973. ibid. col. 92 : Convenit præsentiam nostram domnus Teutbaldus Comes postulans, ut Locellum ad rationem nostræ matris Ecclesiæ pertinentem, ubi S. Lupantius requiescit, etc. Libellus de Successoribus S. Hildulphi cap. 17. Hist. Mediani Monasterii pag. 216 : Numerosis Locellus idem deinceps diffamatus est miraculis. Agitur de Oratoriolo sancti Hildulphi. Vide alia significatione in Loculus.

locellus

Saved

Recent