locaticius
lŏcātīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [loco],
- let, hired out: fatigatio, Sid. Ep. 6, 8: manus, Salv. Ep. 1.
locātīcius, a, um (loco), vermietet, verdungen, Sidon. epist. 6, 8, 1.
tam liberi quam villani, ~ii seu conducticii
lŏcātīcĭus, a, um (loco), donné à loyer, de louage : Sid. Ep. 6, 8 ; Salv. Ep. 1.