locator
locator, a lessor
lŏcātor, ōris, m. [loco],
- one who lets, a letter, hirer out: domus, Dig. 19, 2, 60: insulae et fundi, ib. 35: operis, ib. 36: meretricum, Firm. Math. 4, 6: LOCATOR A SCENA or SCENICORVM, one who furnished for a stipulated sum the actors and stage apparatus to him who gave a play, Inscr. Orell. 2618 sq.; 2629.—
- II A contractor, undertaker: funeris, Plin. 7, 52, 53, § 176.
locātor, ōris, m. (loco), der Vermieter, Verpachter, Verdinger (Ggstz. conductor), fundi, Cic. Verr. 3, 55: funeris, Plin. 7, 176: meretricum locatores aut certe lenones, Firm. math. 4, 6: locator a scaena od. scaenicorum, der, der dem Spielgeber gegen eine bestimmte Summe die Schauspieler u. die Bühnenausstattung lieferte, Corp. inscr. Lat. 5, 5889; 6, 10093 u. 14, 2299.
decime persolvantur ‥ de ‥ locacione boum facta extra parochiam ~oris
solvendo ~ori fructum cordis [] w. ref. to Matth. xxi 33
tam ‥ magnificum ~orem
cum opera locatur, licet non exhibeatur, cum per ~orem tamen non stet, merces omnimodo debetur
singularum rerum venditores, singularum operarum suarum ~ores quotidiano mane per se sunt locis distincti
lŏcātŏr, (16) ōris, m. (loco), celui qui loue, loueur, locataire : Dig. 19, 2, 60 ; Firm. Math. 4, 6 || entrepreneur : Plin. 7, 176.
locātor ōris, m
- loco, a lessor: fundi.