longanimitas
longănĭmĭtas, ātis, f. [longanimis],
- long-suffering, patience, forbearance, Vulg. 2 Pet. 3, 15; Cassiod. Hist. Eccl. 5, 42.
longanimitās, ātis, f. (longanimis) = μακροθυμία (Gloss.), die Langmütigkeit, Vulg. 2. Petr. 3, 15. Cassiod. hist. eccl. 5, 42.
ad fidei ~atem
istius humilitatem, ipsius patientiam, alterius ~atem ‥ imitabatur
hanc in vobis virtutem longuanimitatis admiror
quid de ~ate spei et operis non habuit Noe?
si ‥ pia ~ate, abdicato murmure mentis, instantem necessitatem certassent evincere
paciencia nostre longuanimitatis ‥ abutentes
~as, A.longnesse of soule, or durynge
de ~ate clementiae caelestis certam adsumentes fiduciam(
[Paulus ] divinae ~atem patientiae ‥ extollens [] Rom. ii 4
Deus ‥ propter ‥ ~atem sapientie non statim punit genus humanum, sed differt vindictam
longitudo [], quae et alias ~as dicitur, id est exspectatio promissionum Dei cum alacritate mentis Eph. iii 18
~as [] est perseverantia in exspectatione boni Gal. v 22
pulsantium ~ate devictus
de longanimitate [v. l. longevitate ] vite antiquorum patrum
longănĭmĭtās, ātis, f. , longanimité : Vulg. 2 Petr. 3, 15 ; Cassiod. Hist. eccl. 5, 42.