longitia
longĭtĭa (longĭcĭa), ae, f. [longus],
- length (late Lat.), Auct. de Limit. p. 271; Goes. Veg. Vet. 6, 2, 2 (Schneid. longitudo).
longitia, ae, f. (longus), die Länge, Gromat. vet. 316, 2; 321, 14 u.a.
longĭtĭa, æ, f. (longus), longueur : Grom. 316, 2 ; 321, 14.
latitia, planitia, iisdem. Occurrit apud Innocentium de Casis litterar. non semel.