About
Menu

loricare

loricare [CL] 1 a to protect with a cuirass or hauberk; b (fig.). a Agulanorum ‥ tria milia ‥, qui ferro undique ~ati erant [cf. Baldricus Hist. Jerus. 1107D] Ord. Vit. IX 10 p. 544.  b cum Job patientia membris loricatis / scutum sibi pretulit bone voluntatis [cf.Psalm. v 13] Poem S. Thom. 74; duricia Psillum sic loricavit, ut atris / integer eludat pugnantes morsibus angues Hanv. I 308; Garl. Epith. VIII 416 (v. inclipeare); vexilla procedant fulgore lustrata, / cetus accedant lumine loricati J. Howd. Cant. 257. 2 (p. ppl.) armed with cuirass or hauberk: a (as adj.); b (as sb. m.). a pedites ~atos in ordine secundo constituit Ord. Vit. III 14 p. 147; ~atum gigantem puer inermis prostraverat Ailr. Spec. Car. III 12. 589; 1168 cum multitudine militum ~atorum et galeatorum J. Sal. Ep. 246 (279 p. 604); s1250 visa est lorica ipsius a multis manifeste, qui abhorruerunt videntes archiepiscopum ~atum M. Par. Maj. V 123; non oportet te in exercitu incidere nisi togatum vel ~atum Bacon V 153; s1173 comes Licestrie cum uxore eciam ~ata ‥ in Angliam transmittitur ad succursum regis Willelmi Plusc. VI 25.  b 1075 in ipso castro remanserunt episcopus Gaufridus, W. de Warenna ‥ et trecenti ~ati cum eis Lanfr. Ep. 35 (35); inveniebat duos ~atos in custodiam de Windesores DB I 151vb; dispositis presidiis ~atorum ubicunque videbatur opus esse, ne impediretur regis consecratio W. Malm. GR V 423; cum triginta militibus ‥ necnon et aliis sexaginta ~atis Gir. EH I 3 p. 230; ~ati ‥ et ceteri pedites Proc. A. Kyteler 6. 3 f. l. sic sum habens fiduciam in Deo †loricati mei [? l. lorica mea et] in Domino Deo meo exercituum J. Ford Wulf. prol. p. 8.

Saved

Recent