loricatio
lōrīcātĭo, ōnis, f. [lorica],
- a clothing in armor, an arming; hence, transf., duplex, a double flooring, double pavement, Vitr. 7, 1; so, loricationes, Paul. Dig. 50, 16, 79 fin.
lōrīcātio, ōnis, f. (lorico), die Bepanzerung, übtr., duplex loricatio, ein doppelter Fußboden, Vitr. 7, 1, 5.
dum has hujus edis ~ones inspicerem dumque pavimentum marmoribus variatum considerarem
lōrīcātĭō, ōnis, f. (lorico), action de revêtir : duplex Vitr. Arch. 7, 1, 5 ; Dig. 50, 16, 79, double plancher.