lotium
lōtĭum, ĭi, n.,
- urine: brassica alvum bonam facit lotiumque, Cato R. R. 156; Suet. Vesp. 23.—Prov.: non valet lotium suum, of a good-for-nothing fellow, Petr. 57, 3.
lōtium, iī, n., der Urin, Cato, Catull. u.a. – sprichw., non valet lotium suum, von einem schlechten Menschen, Petron. 57, 3.
milites ‥ putentissimis illum perfundunt ~ii nidoribus ‥, sed fetentis ~ii lustramentum in flagrantem vertitur ambrosiam
ut nullum paries mingentem lotia nosset
~ium,hlond
quis ‥ libenter non videat ‥, cum prestigiatoris ~io perfusi ars deletur
lesa quos claudit lotio vesica meatus
medicum qui ‥ / morbum in morbidi venatur locio
~ium suum quisquis biberit, percussum vipere sanat
~ium caprinum coctum ‥ dolores stomacicos curat; ~ium taurinum mirra addita dolores aurium mitigat; ~ium leporinum ‥ infantibus urinam provocat [etc. ]
~ium linchis [] ‥ ~ium asininum electrum 1b
carrakam ‥ mercatorum de Janna ‥ waido oleo et ~io et aliis mercandisis ‥ carcatam
~ium, A.lye or pisse
hoc ~ium, A.ley and nettyng
lee , lixivum, ~ium
~iumhweal []; urina, for þweal micga
lōtĭum, (12) ĭī, n. , urine : Cato Agr. 156 ; Suet. Vesp. 23.
Cumque corpus viri Dei ex more lavatur, quasi noviter facta vulnera ejus, sanguinem profuderunt. Sed et Lullus Lotia in testaceum vas collocavit.Vide infra Lotura.