lucuns
lŭcuns, untis, f. [root lic or luc, crooked, as in obliquus, luxus; Gr. λοξός; cf.: licinus, limus],
- a kind of pastry, Varr. ap. Non. 131, 24; cf.: lucuntem genus operis pistorii, Paul. ex Fest. p. 119 Müll.
lucuns, untis, f., ein in der Pfanne gebackenes Gebäck, Pfannenbrot, Varro sat. Men. 417 u. 508. Paul. ex Fest. 119, 18. Vgl. Salmasius Lampr. Heliog. 32 (tom. 1. p. 873).
lŭcūns, untis, m. , sorte de pâtisserie, gâteau : Varro Men. 417 ; 508 ; P. Fest. 119.