luculente
luculente, splsndidly, well
lūcŭlentē and lūcŭlenter,
- advv., v. luculentus fin.
lūculentē, Adv. (luculentus), s tattlich, ansehnlich, gehörig, tüchtig, a) übh., vendere, ganz gut (= mit Vorteil), Plaut.: ironisch, alqm calefacere, Cic.: opus texere, Cic.: hoc quidem satis luculente, das ist ganz gut, das läßt sich hören, Cic.: liber luc. (stattlich) scriptus, Gell. 13, 31 (30), 6. – b) im Stil, treffend, scribere, dicere, Cic.
~issime, splend[id ]issime
cosmi ‥ conditor ‥ hominem ‥ paradisiace jocunditatis amenitate ‥ ~issime constituit
pontificis ‥ reliquiae ‥ miraculis ‥ inenarrabilibus ~er adornatae [sunt ]
verba ‥ ~issime [AS gl. p. 367: ] caraxatahluttorlice
rex Stephanus ‥ omnia que incepit ~er perfecit
polite, ornate, venuste ‥, radiose, ~er, lucide, luminose ‥
librarii ‥ qui melius ~iusve conponere valuerunt
Beda ‥, inter cetera que edidit luculentur [sic ], bona hec ‥ perspicue composuit de mensibus
~er ‥ enarrabat conflictus
dum visionem referret sermone ~er elimato
omnes suas fictas raciones ~er [v. l. loculenter ] brevi sermone extinxit
regulam ‥ adhibitis documentorum lanternis ~e illustrasti
[Anselmus ] sensa illius sermonis ‥ ~er digessit
exposita ‥ ~er oratione dominica
dilucide, clare, aperte, perspicue, ~er, limpide
ut ‥ quam brevius et ~ius poterimus explicemus
sicut sequens historia ~er declarabit
ex quibus sequitur ~er, quod ‥
ut [precentor ] ~er hinc inde circumquaque respiciat, ne aliqui ‥ cantare dissimulent
omnia ista scribentur in registro ‥ ubi ‥ ~er legi poterunt et videri
omnis ordinacio eorum ~er potuit ab intuentibus considerari
lūcŭlentē (14) (luculentus), nettement : Gell. 13, 31, 6 || splendidement, excellemment : Pl. *Epid. 158 ; Merc. 424 ; Cic. Br. 76 ; hoc quidem sane luculente ut ab homine perito definiendi Cic. Off. 3, 60, réponse ma foi bien jolie, comme il fallait lʼattendre dʼun homme qui savait définir.
lūculentē
adv.
- luculentus, splsndidly, well: scripserunt: alqm calefacere, i. e. flog well.