luscitio
luscĭtĭo, ōnis, f. [luscus],
- dimness of sight, Dig. 21, 1, 10, § 4: vitium oculorum, quod clarius vesperi quam meridie cernit, Paul. ex Fest. p. 120, 17 Müll.
luscitio, ōnis, f. (luscus) = νυκταλωπία, die Blödsichtigkeit bei Nacht, Ulp. dig . 21, 1, 10. § 4; vgl. Paul. ex Fest. 120, 17. – Nbf. nuscitio, Opil. Aurel. bei Fest 173 (a), 23.
lusticio
luscĭtĭō, ōnis, f. , nyctalopie, vue qui se trouble aux lumières, qui voit mieux dans lʼobscurité : P. Fest. 120, 17 ; Ulp. Dig. 21, 1, 10.