machinatus
māchĭnātus, ūs, m. [machinor],
- a contrivance, artifice, device (post-class.): suo machinatu, Ap. Apol. p. 321, 33; Sid. Ep. 5, 6.
māchinātus, ūs, m. (machinor), das listige Anstiften, der Kunstgriff, Apul. apol. 74. Sidon. epist. 5, 6, 2.
1 māchĭnātus, a, um, part. de machinor.
2 māchĭnātŭs, ūs, m. , c. machinatio : Apul. Apol. 74 ; Sid. Ep. 5, 6.
Idque apud omnes intemperantissime gloriatur, me suo Machinatu postulatum.Vide Machinamentum 3.
Macinare, conterere ; unde
Mensuræ, ut supra rationatæ et signatæ,... justæ et rationabiles reputentur ; dum tamen fractæ, ruptæ, cassatæ vel bombatæ, seu in aliqua sui parte Machinatæ non sint.Vitæ SS. MSS. ex Cod. 28. S. Vict. Paris. fol. 30. v°. col. 2. ubi de S. Anton. :
Il osteront baptisme et Machigneront les églises.