malacia
malacia, a calm at sea
mălăcĭa, ae, f., = μαλακία, a calm at sea, dead calm.
- I Lit.: tanta subito malacia ac tranquillitas exstitit, ut se loco movere non possent, Caes. B. G. 3, 15, 3.—
- B Trop.: in otio inconcusso jacere non est tranquillitas, malacia est, Sen. Ep. 67, 14.—
- II Transf., a total want of appetite, nausea (post-Aug.): semen citreorum edendum praecipiunt in malacia praegnantibus, Plin. 23, 6, 56, § 105; so id. 23, 6, 57, § 107.— With stomachi: absinthium pellit malaciam stomachi, Plin. 27, 7, 28, § 48.
malacia, ae, f., I) Windstille auf dem Meere, tanta subito malacia ac tranquillitas (Ruhe) exstitit, ut etc., Caes. b. G. 3, 15, 3: ubi per malaciam maris anguis proximum Aesculapii fanum petiit, Aur. Vict. de vir. ill. 22, 3. – im Bilde, in otio inconcusso iacēre non est tranquillitas: malacia est, Sen. ep. 67, 14. – II) (v. μαλακία), gänzlicher Mangel an Appetit, Appetitlosigkeit, Ekel, stomachi, Plin. 27, 48: absol., Plin. 23, 107.
mălăcĭa, (15) æ, f. (μαλακία), bonace, calme plat de la mer : Cæs. G. 3, 15, 3 || [fig.] langueur, apathie : Sen. Ep. 67, 14 || stomachi Plin. 27, 48, atonie de lʼestomac, absence dʼappétit, ou malacia seul Plin. 23, 105.
- 1. windstilte;
- 2. (Plin. Mai.) misselijkheid.
malacia ae, f
- , μαλακία, a calm at sea, Cs.