malacticus
mălactĭcus, a, um, adj., = μαλακτικός,
- mouifying (post-class.): virtus, Theod. Prisc. de Diaeta, 15.
malacticus, a, um (μαλακτικός), erweichend, Th. Prisc. de diaeta 15.
~a, i. mollitiva
malaticum, i.~e. dissolitivum [v. l. dissolutivum ]
virtutem ‥ malagticam
~a, i. lana mollissima
mălactĭcus, a, um (μαλακτικός), émollient : Th. Prisc. 15.