martyrizare

martyrizare [LL] 1 (intr) to suffer martyrdom, die as a martyr. post haec ‥ in una cripta ~antes occubuerunt in consortio sanctorum Aldh. VirgP 35 p. 280; 754 ejus diem natalicii illiusque cohortis cum eo ~antis insinuantes statuimus annua frequentatione sollemniter celebrare (Cuthb. Cantuar.) Ep. Bonif. 111 p. 240; 10‥ ~avit, þrowode WW. 2 (tr.) to martyr. cum a tortoribus torqueretur et ‥ agonizans martirizaretur Aldh. VirgP 27 p. 264; non ut ille Chaldaicus insaniens contra milites Dei aut Decius infelix ~ans praetiosos certatores Christi Byrht. V. Osw. 427; ut cognoverunt barbari quod essent alterius religionis, illos rapuerunt et ‥ ~averunt Fl. Worc. I 43; alterum juxta Glastoniam ~atum cum sociis septem ‥ liquebit per narrationis consequentiam W. Malm. GR I 23; s1181 ~atus est hoc anno ad Pascha apud Sanctum æ dmundum a Judeis puer quidam Robertus nomine Gerv. Cant. Chr. 296 (cf. Brakelond 125); frater Petrus de ordine predicatorum martirizatur apud Mediolanum W. Newb. Cant. 536; 1518 corpora ‥ marthirum ‥ marthirizatorum (v. martyr 2a).