About
Menu

mastigia

mastigia, a scoundrel, rascal, rogue

mastīgĭa, ae, m., = μαστιγίας, a scoundrel, rascal, rogue.
  • I Lit. (anteclass.), Plaut. Curc. 4, 4, 11 (567); id. Capt. 3, 4, 69 (601); 3, 5, 1 (659); id. Cas. 2, 6, 9 (361); 2, 8, 10 (446); id. Most. 1, 1, 1 (1); 3, 1, 71 (602); id. Poen. 1, 2, 108 (317); 177 (386); 178 (387); id. Rud. 4, 83 (974); id. Trin. 4, 3, 14 (1021): non manum abstines, mastigia? Ter. Ad. 781.—
  • II Transf., f., a whip, scourge (late Lat.), Sulp.Sev. Dial. 2, 3, 6.

Saved

Recent