masticatio
mastĭcātĭo, ōnis, f. [mastico],
- a chewing, mastication (post-class.): cibum masticatione exercere, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 70.
masticātio, ōnis, f. (mastico), das Kauen, Min. Fel. 28. Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 70.
jocundis ~onibus florum redolentium vitam miseram sustentabat
in ‥ ~one cibi et transitu ejusdem
in corporali ‥ manducatione primo est ~o sive separatio, et postea digestio, ultimo unio
in spirituali ‥ ~one, cum statim fiat unio cum corpore mystico
non aliter novit in causis decidere quam post ~onem licium dictat sibi nuda equitas
mature mastigacionibus digestione perpendentes quod ipsos ‥ non erant futuri succursus ‥ defensuri
potest concedi syrupus aliquis alterativus et confortativus, ut ~o malorumgranatorum
si in lactenti etate acciderit, tota cura nutrici exhibeatur in electuariis, syrupis, suffumigationibus, ~onibus, et pulveribus
~ones ‥ fiant de duabus partibus masticis et una piperis
mastĭcātĭō, ōnis, f. , mastication : C. Aur. Chron. 4, 3, 70.