meconium
mēcōnĭum, ii, n., = μηκώνιον.
- Poppy-juice, Plin. 20, 18, 76, § 202; 25, 12, 91, § 142.—
- II A plant, called also peplis, Plin. 27, 12, 93, § 119.—
- III The excrements of new-born children, Plin. 28, 4, 13, § 52.
mēcōnium, s. mēcōnion.
herba †metoria [l. meconia ],þæt is hwit popig
†metoria [l. meconia ], huit popig
miconium
miconium vel mico communis, papaver album idem
mēcōnĭum, ĭī, n. (μηκώνιον), opium : Plin. 20, 202 || excréments de nouveau-nés : Plin. 28, 52 || plante appelée peplis : Plin. 27, 119.