melodus
mĕlōdus, a, um, adj., = μελῳδός,
- pleasantly singing, melodious (post-class.): virgines, Aus. Prof. 15, 8: carmen, Prud. Cath. 9, 2.—Hence, subst.: mĕlōda, ae, f., a melody: lyricae melodae, Ven. Carm. 9, 7, 13.
melōdus, a, um (μελῳδός), gesangreich, melodisch, virgines, Auson. prof. (XVI) 16, 8. p. 65 Schenkl: pulsus (Plur.), Sidon. epist. 9, 16 v. 45: carmen, Prud. cath. 9, 2.
in clericos bene ~os inconsiderate provida
cum dextera pars sonum ~um personaret inclytis vocibus, tum sinister jubilando organicis desudabat laudibus
melus, dulcis, quod et ~us et melicus dicitur
mĕlōdus, a, um (μελῳδός), mélodieux : Aus. Prof. 15, 8.
Milo Monachus Elnonensis lib. 2. Vitæ S. Amandi cap. 1 :Te fabulantem non Ulysses linqueret, Liquit canentes qui Melodas virgines.
In caulisque jubes sacris astare Melodos.
Cantat dulcisonus pro virginitate Melodus.
Melodipotissimum apud Græc. Byzantinos appellati fuerint, attigimus in Notis ad Alexiadem.
S. Radbodus Episc. Carm. in S. Suibertum Episc. :Da puer plectrum choreis Ut canam fidelibus, Dulce carmen et Melodum, Gesta Christi insignia.
Hic tibi suavisonum pagit, vir sancte, Melodum.
Sidonius lib. 9. Epist. 15 :Cur mihi injungis lyricas Melodas.
Melodis insonare pulsibus,id est, concentibus suavibus.