melota
mēlōta, ae, or mēlōtē, ōs, f., = μηλωτή,
- a sheepskin (with the wool on): circumierunt in melotis, in pellibus caprinis, Vulg. Heb. 11, 37; Cael. Aur. Tard. 1, 4, 76. —Collat. form, mēlōtes, Isid. 19, 24, 19; and mēlōtis, idis, f., Ambros. Ep. 15, 9.
mēlōta, ae, f. od. -ē, ēs, f. (μηλωτή), das Schaffell (samt der Wolle), Vulg. Hebr. 11, 37. Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 76. – Nbf. mēlōtēs, Isid. orig. 19, 24, 19: Akk. meloten pelliciam, Augustin. serm. 43, 1 Mai. – u. mēlōtis, tidis, f. (*μηλωτίς), Ambros. epist. 15, 9.
~is, pellis simplex ex uno latere †deperdens [l. dependens ]
barym skyn , milotes, -tis ‥ ~a, -e
dum ‥ spoliare se ~e [gl.: veste, ] et amiculis erubesceretscrude
in somnis apparuit quadam nocte cuidam venerabili matronae, nivea indutus ~e ac talari veste
crede, o pater reverende, nequaquam deterior mens Deo aspirante sub hoc habitabit tegmine quam sub caprina ~e
utebatur ad nudum asperimo cilicio; deinde ~e ex pellibus caprinis confecto
gylle, fowle cloth , ~a, -e ‥ vel ~es, -tis
~a, A.a sclavayn
horum nullus circuit orbem in melotis
est et his taxus, qui et ~a dicitur animal mordax et immundum, mollia frequentans et montana
simili ‥ nature artificio ‥ meloti utuntur
revertentes ~e ‥ fedatam domum fedo hospiti [sc. vulpi ] ‥ relinquunt
lepus aquam benedictam portavit ‥ hirci campanas pulsaverunt, ~es foveam fecerunt
mēlōta, æ, ou -lōtē, ēs et -lōtēs, æ ou -lōtis, ĭdis, (μηλωτή), peau de brebis servant de vêtement : Vulg. Hebr. 11, 37 || Isid. Orig. 19, 24, 19 || Ambr. Ep. 15, 9.
Vide Silvestrum Giraldum in Topog. Hibern. dist. 1. cap. 20. Theodemarus Abbas in Epist. ad Carolum Mag. deEst arbor Taxus, si dicas, hæc ; animalque, Hic, si præcedat : etiam Melota vocatur. Dicitur a multis etiam sub nomine pellis.
Melotepellicula, de qua voce mox :
Quod tegumentum ideo sic appellatum est, quia solebant antiquitus de illius animantis pelle fieri, quod Melos propter rotunditatem sui corporis appellatur, quod genus bestiolæ a nonnullis Tacsus appellatur.
Ibi (in Monte Ilorum) curia et equitatus omnis vix atque ægre hospitatus est, alii in stabulis, alii in ovilibus, alii in Melotis habitantes.( Fr. )