menogenion
mēnogĕnĭon, ii, n., = μήνη (moon) and γένειον (chin),
- a plant good for the cure of somnambulism, App. Herb. 64.
mēnogenīon, iī, n. (v. μήνη, Mond, und γένειον, Kinn), eine dem Mondsüchtigen heilsame Pflanze, Ps. Apul. herb. 64.
mēnŏgĕnīŏn, īī, n. (μήνη, γένειον), plante contre le somnambulisme : Ps. Apul. Herb. 64.