meritoria
mĕrĭtōrĭa, ōrum, n. , bâtiments, appartements etc., quʼon loue : Juv. 3, 234 || sing., maison de débauche : Firm. Math. 6, 31.
Meretrix, in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657. Vide Meritorium.
Cum denique ea die pellex illa una simul quadriga cum ducissa Cunegundi vecta, tabernamGloss. Lat. Græc. MS. Sangerman. :Meritoriam , nocte superveniente, ad quiescendum subiisset.