mictorius
mictōrĭus, a, um, adj. [mingo],
- that promotes urine, urinative, diuretic (postclass.): medicamenta, Cael. Aur. Acut. 3, 8, 86.
mictōrius, a, um (mingo) = οὐρητιάω, das Harnen befördernd, harntreibend, herba (v. Anis), Isid. orig. 17, 11, 6: medicamenta mictoria u. subst. bl. mictoria, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 8, 86 u. 87.
mictōrĭus, a, um, et mictŭālis, e (mingo), diurétique : C. Aur. Acut. 3, 8, 86 || C. Aur. Chron. 5, 10, 91.