mictualis
mictŭālis, e, adj. [mingo] (only post-class).
- Relating to the passing of urine, wrinary: via, Cael. Aur. Tard. 5, 10, 91: viae, id. ib. 5, 10, 121.—Hence, subst.: mictŭālis, is, f., the urinary passage, Cael. Aur. Tard. 5, 4, 65.—
- II That promotes urine, diuretic: virtus, App. Herb. 117.— Subst.: mictŭāle, is, n., a diuretic, Cael. Aur. Tard. 5, 10, 122 al.
mictuālis, e (mingo), zum Harnen gehörig, Harn-, via, Harnröhre, Cael. Aur.: virtus, Harn treibende Eigenschaft, Ps. Apul. herb.: medicamenta (griech. διουρητικά), harntreibende Mittel, Cael. Aur.
lithospemon ‥ nascitur locis altis et asperis, virtus est ei minctualis
mingere, Gall.