mictus
mictus, ūs, m. [mingo],
- a making water, urinating (post-class.): sanguinis mictus, Cael. Aur. Tard. 5, 3, 59; 2, 1, 12.
mictus, ūs, m. (mingo), das Harnen, Pissen, difficultas mictus, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 12: mictus tarditas aut difficultas, ibid. 5, 4, 60: sanguinis mictus, ibid. 5, 3, 59: desidiae mihi est mictus, Diom. 313, 27.
mingo ‥ inde hic ~us
queritur quare cum vinum defertur provocamur ad ~um?
accidit ‥ frequens minctus epate infrigidato
de minctu sanguinis
altaria ‥ canum ~u fedata
minsaterium, vas ad recipiendum urinam vel ~um
pro minctu sanguis effluxit
leonem minima minctu confundit hyena
commune vel mixtum quod Graeci coenon vel ~on vocant
[poematos genus ] coenon est vel ~on
þæ t Grecisce lareowas cigeaþ koenonoþþe ~on
mictŭs, ūs, m. , action dʼuriner : C. Aur. Chron. 2, 1, 12.