miliacus
mĭlĭăcus, a, um, adj. [milium],
- fed with mil let: ficedulas, sive quas miliacas vocant, millet-birds, perh. ortolans, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 27
miliacus, a, um (milium), mit Hirse gefüttert, ficedulas, sive quas miliacas vocant, Hirsenvögel, viell. Ortolanen od. Fettammern od. Grauammern (vgl. 2. miliarius), Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 27.
mĭlĭăcus, a, um (milium), engraissé avec du mil : C. Aur. Chron. 1, 1, 27.