miliarensis
mīlĭārensis (millĭārensis), e, adj. [mille],
- that contains a thousand (post-class.): porticus, either containing a thousand columns, or containing a thousand paces, Vop. Aur. 49: COHORS, Inscr. Marin. Frat. Arv. p. 630.
mīliārēnsis (mille), tausend Schritte enthaltend, porticus, Vopisc. Aurel. 49, 1. – militavit in (cohorte) Claud. miliarense, Corp. inscr. Lat. 5, 898.
BerengariusCharta Guill. Gerundensis Sacristæ ann. 1268 :(Episc. Magalonensis) Joanni de Ripa, Ægidio Joannis, et Guirando Gos Monspeliensibus ad legem 10. denariorum, una pogesia minus, excudendæ monetæ Millarensis vocatæ facultatem dedit ; ita tamen quod in 12. denariis Millarensium prædictorum sint 10. denarii una pogesia minus argenti fini, sicut in Montepessulano affinatur argentum. Hanc autem cudendi potestatem in toto Episcopatu, et in toto Comitatu permisit dictis Monspeliensibus, exceptis castro Melgorii, et fortia superiori Montisferrandi.
Ita tamen quod de Miliarensi a nobis et D. Infante Jacobo vobis concesso, habendo de quolibet maidino salis, ad opus murorum construendorum et reficiendorum, etc.Fœdus inter Carolum I. Comitem provinciæ et Massilienses art. 20 :
De prædictis monetis quæ fiunt in Massilia, habeat Dn. Comes 12. denarios Massiliensium minutorum tantum pro marca argenti, etc. Et eodem modo intelligitur de moneta Millarensium.Epistola Clementis IV. PP. ad G. Episcopum Magalonensem ann. 1266. apud Gariellum pag. 219 :
Sane de moneta Milliarensi, quam in tua diœcesi cudi facis, miramur plurimum, cujus hoc agas consilio : non quod injuriam facias dicto Regi,Ex quibus verbis nescio an conficiatur(Ludovico) si in feudis non suis fabrices, sed Regi gloriæ, extra cujus dominium nec hoc potes, nec aliud operari. Quis enim Catholicus monetam debet cudere cum titulo Mahometi ? quis etiam licite potest esse alienæ monetæ percussor ? cum nulli eam liceat cudere, nisi cui vel summi Pontificis, vel Principis auctoritate conceditur, etc.
Miliarensesistos in Francia cusos, nummos fuisse Hispanicos, (nam ex allatis, in Hispania obtinuisse videntur,) hoc est instar eorum qui in Hispania cudebantur ; quæ vox etiamnum in Lusitania viget, ubi nummi aurei
Millereisappellantur : quam vocem corruptam putat Scaliger lib. de Re nummaria pag. 55 :
Quum,, Muley-Rais,inquit , verum nomen fuerit
ab Arabe Rege, quisquis is fuit, qui primus ejusdem ponderis et valoris nomisma in illis partibus Hispaniæ percussit. Quo sane videtur spectare Clemens, cum ait Christianum nec debere nec posse monetam cudere cum titulo Mahometi. At cum vox hæc proxime accedat ad Byzantinorum Principum
Liardosnostrates, minutiorem quandam trium denariorum monetam, sic nuncupatam, quæ in Aquitania potissimum obtinuit, nomen sumpsisse opinantur : quique
Liardsappellantur in Consuetudine Burdegalensi art. 116. et Baionensi tit. 7. art. 32. Alii vero a Ricardo I. Anglor. Rege, quem ob præclaram
Audacemcognominabant, seu Gallice, ut tum efferebant,
li hardy, dictos volunt : tum etiam quod in iis Rex effingatur manu ensem strictum gerens : nam et
Li hardiset
Ardits, passim dicuntur in Foris Beneharn. et in Consuet. Solensi. Aquitanica autem ista moneta minutior argentea fuit, cujusmodi complures habentur Regum Angliæ et Franciæ, ut et Caroli Ducis Aquitaniæ Caroli VII. Regis filii, apud Hautinum in lib. de Monetis Francic. pag. 135. 175. 187. 189. 199. 255.