molesto
mŏlesto, 1, v. a. [molestus],
- to trouble, annoy, molest: aliquem, Petr. Fragm. ap. Fulg. p. 566, 28; id. Sat. 58, 10; App. Herb. 71: neminem molestari volo nomine debiti, Dig. 34, 3, 20.—Absol.: uva raro valde molestat, is troublesome, Scrib. Larg. 71.
molesto, āvī, āre (molestus), beschwerlich fallen, belästigen, alqm, Petron. 58, 10 u. fr. XI (XIII). Vulg. Sirach 11, 9. Ps. Apul. herb. 71. Iulian. Antec. const. 79, 3: animam, Augustin. retract. 1, 26. p. 29 Ben.: absol., uva raro valde molestat, Scrib. Larg. 71: im Passiv, neminem molestari volo nomine debiti, Modestin. dig. 34, 3, 20 pr.
See: molestare
mŏlestō, (16) āre, tr. (molestus), fatiguer, ennuyer : Dig. 34, 3, 20.