About
Menu

moneagium

moneagium, monoiagium [OF moneage, monoiage < monetagium] 1 act of minting, striking of coins. 1386 prodicionibus, raptibus mulierum, murdris, falso monoiagio exceptis Pat 321 m. 17. 2 fee for right to use coinage. c1183 sint exempti ‥ ab omni ‥ monoianagio, foagio, vinagio, pasnagio Act. Hen. II II 355; c1309 habet predictus abbas [de Voto] de omnibus tenentibus suis in parrochia Sancti Helerii focagium, ~ium, ureccum [etc.] CartINorm. 408; 1309 clamant habere de omnibus tenentibus suis custumam de fumagio sive moneag[io] PQW 828a; 1309 moneagium (v. 1 fumagium b).

Saved

Recent